Osimertinib lub Platinum-Pemetrexed w pozytywnym raku płuc EGFR T790M ad 6

Podobne stwierdzenie zaobserwowano w podgrupie pacjentów ze stanem dodatnim T790M zarówno w analizie nowotworu, jak i osocza (89 z 116 pacjentów [77%] vs. 22 z 56 pacjentów [39%], iloraz szans, 4,96, 95% CI, 2,49 do 10,15; P <0,001). Wśród pacjentów, którzy mieli odpowiedź na leczenie w momencie odcięcia danych, progresję choroby lub zgon odnotowano u 88 z 197 pacjentów (45%) w grupie otrzymującej ozymertynib iu 36 z 44 pacjentów (82%) w grupie otrzymującej platynę-pemetreksed Grupa. Na podstawie oceny badacza średni czas odpowiedzi wynosił 9,7 miesiąca (95% CI, 8,3 do 11,6) w grupie otrzymującej ozymertynib i 4,1 miesiąca (95% CI, 3,0 do 5,6) w grupie otrzymującej platynę i pemetreksed. Dane dotyczące najlepszej zmiany procentowej od wartości wyjściowych w docelowych zmianach przedstawiono na rysunku S4 w dodatkowym dodatku. W momencie wyłączenia danych zmarło 61 pacjentów (15%): 35 (13%) w grupie leczonej osimertinibem i 26 (19%) w grupie otrzymującej platynę i pemetreksed. Dane z ogólnej analizy przeżycia nie były kompletne w momencie sporządzania niniejszego raportu. Zgłoszone przez pacjenta wyniki
W modelu mieszanym do analizy powtarzanych pomiarów wyniki zgłaszane przez pacjentów były lepsze w grupie otrzymującej ozymertynib niż w grupie otrzymującej pemetreksed z platyną, w pięciu wcześniej określonych objawach w całym okresie od randomizacji do 6 miesięcy (Tabela S4 w Dodatku uzupełniającym).
Bezpieczeństwo i zdarzenia niepożądane
Zdarzenia niepożądane wystąpiły u 273 z 279 pacjentów (98%) w grupie leczonej osimertinibem oraz u 135 z 136 (99%) w grupie otrzymującej platynę i pemetreksed. Zdarzenia niepożądane z maksymalną oceną zgłaszano u 93 pacjentów (33%) w grupie otrzymującej ozymertynib iw 15 (11%) w grupie otrzymującej platynę i pemetreksed; zdarzenia niepożądane o maksymalnej ocenie 2 odnotowano odpowiednio w 117 (42%) i 56 (41%). Mniejsza liczba pacjentów zgłaszała działania niepożądane o stopniu 3. lub większym w grupie otrzymującej ozymertynib niż w grupie otrzymującej platynę-pemetreksed (63 [23%] vs. 64 [47%]). Podsumowanie zdarzeń niepożądanych klasy 3 lub więcej podano w Tabeli S5 w Dodatku Uzupełniającym. (Szczegółowe informacje dotyczące analizy bezpieczeństwa u pacjentów, którzy przeszli z platyny-pemetreksu do osimertinibu, znajdują się w Dodatkowych wynikach w Dodatku Uzupełniającym.)
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane W grupie leczonej osimertinibem najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były biegunka (u 113 pacjentów [41%]), wysypka (u 94 [34%]), suchość skóry (u 65 [23%] ]) i zanokcica (w 61 [22%]) (Tabela 3). Najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi w grupie platynowo-pemetreksanowej były nudności (u 67 pacjentów [49%]), zmniejszony apetyt (w 49 [36%]), zaparcia (w 47 [35%]) i niedokrwistość (w 41 [30%]). Zdarzenia niepożądane, które badacze uznali za potencjalnie związane ze schematem prób, są opisane w Tabeli S6 Dodatku Uzupełniającego.
Zgłaszano śródmiąższowe zdarzenia niepożądane związane z chorobą płuc u 10 pacjentów (4%) w grupie leczonej osimertinibem (9 przypadków stopnia ciężkości lub 2 stopnia ciężkości i zgonu) oraz u pacjenta (1%) w grupie otrzymującej platynowo-pemetreksedu (jeden zdarzenie 3 stopnia). Przedłużenie odstępu QT odnotowano u 10 pacjentów (4%) w grupie leczonej osimertinibem iu pacjenta (1%) w grupie otrzymującej platynowo-pemetreksedu, przy wszystkich zdarzeniach stopnia 1. i 2., z wyjątkiem jednego przypadku 3 w grupa osimertinibu
[więcej w: aparat stały zamki metalowe, stomatologia nad utratą, choroby genetyczne człowieka ]

Powiązane tematy z artykułem: aparat stały zamki metalowe choroby genetyczne człowieka stomatologia nad utratą