Przyrzadem Schmidta poslugujemy sie takze do badania- stopnia trawienia skrobi w jelitach

Przyrządem Schmidta posługujemy się także do badania- stopnia trawienia skrobi w jelitach. Próba polega na tym, że skrobia dostępna sokom trawiennym, więc skrobia wolna oraz zawarta w cienkich otoczkach drzewnika, przeistacza się w kale poddanym samostrawieniu, przy działaniu stale znajdującej się w nim diastazy na cukier, cukier zaś pod wpływem bakterii ulega fermentacji z wytworzeniem gazów. Natomiast skrobia zawarta w otoczkach twardych jest niedostępna sokom trawiennym i dlatego podczas samotrawienia kału pozostaje niezmieniona. Toteż próba fermentacyjna świadczy o zdolności przewodu pokarmowego trawienia skrobi, natomiast badanie mikrochemiczne z roztworem Lugola oznacza całkowitą skrobię. Próbę fermentacyjną uznaje-się za dodatnią, jeżeli: 1) odczyn zawiesiny kałowej po 24 godz. przebywania w przyrządzie Schmidta w ciepłocie 37° jest wybitnie kwaśny; 2) kał ma zapach kwasu masłowego; 3) jego barwa stała się jaśniejsza; 2) poziom wody w naczyńku c sięga przynajmniej do jego połowy. Ocena próby jest trudna, jeżeli jednocześnie odbywa się gnicie białka i kiśnienie węglowodanów. Próba ma znaczenie tylko wtedy, gdy jest wyraźnie dodatnia. Wytworzenie się dużej ilości gazu świadczy-o dużej zawartości skrobi w kale, więc o zaburzeniu trawienia jelitowego, natomiast nieznaczna ilość gazu oraz niewytworzenie się gazu nie uprawnia do wniosku, że kał nie zawiera skrobi. [przypisy: leczenie endometriozy, leczenie niepłodności Warszawa, alkoholizm ]

Powiązane tematy z artykułem: alkoholizm leczenie endometriozy leczenie niepłodności Warszawa