Stenty wydzielające leki vs. Szczepienie niedrożne tętnic wieńcowych w chorobie wieńcowej Multivessel ad 5

CABG oznacza pomostowanie aortalno-wieńcowe. Średni czas obserwacji wynosił 19,1 miesiąca dla pacjentów poddawanych CABG i 18,7 miesięcy dla osób otrzymujących stenty uwalniające lek. Tabela 2 przedstawia czasy obserwacji według leczenia i grupy anatomicznej. W tabeli 2 przedstawiono również skorygowane wskaźniki ryzyka (CABG w porównaniu z stentem uwalniającym lek) pod względem śmiertelności wśród pacjentów w sześciu grupach anatomicznych: wszystkich pacjentów z chorobą trójnaczyniową, u pacjentów z chorobą trójnaczyniową, w tym z proksymalnym zajęciem tętnic LAD, u pacjentów z trójnaczyniowym choroby bez proksymalnego zajęcia tętnicy LAD, wszystkich pacjentów z chorobą dwuraczykową, z chorobą dwuraczykową obejmującą proksymalne zajęcie tętnic LAD oraz z chorobą dwuraczykową bez bliższego zajęcia tętnicy LAD. Ryc. 2 i ryc. 3 przedstawiają 18-miesięczny nieskorygowany i dostosowany współczynnik przeżycia i przeżycia wolnego od zawału mięśnia sercowego u pacjentów z chorobą trójnaczyniową leczonych stentami uwalniającymi lek lub CABG oraz u pacjentów z chorobą dwuraczykową leczonych lekiem uwalniającym lek stentów lub CABG.
Jak wskazano w Tabeli 2 i na Rycinie 3, CABG wiązało się z niższymi 18-miesięcznymi odsetkami zgonów i zgonu lub zawałem mięśnia sercowego niż leczenie stentem uwalniającym lek dla pacjentów z chorobą trójnaczyniową i dla pacjentów z chorobą dwuraczykową. Wśród pacjentów z chorobą trójnaczyniową, którzy byli leczeni CABG, w porównaniu z tymi, którzy otrzymali stent, skorygowany współczynnik ryzyka zgonu wynosił 0,80 (95% CI, 0,65 do 0,97), a skorygowany wskaźnik przeżycia wynosił 94,0% w porównaniu z 92,7% (P = 0,03); skorygowany współczynnik ryzyka zgonu lub zawału mięśnia sercowego wśród tej grupy pacjentów wynosił 0,75 (95% CI, 0,63 do 0,89), a skorygowane wskaźniki przeżycia bez zawału serca wynosiły 92,1% w porównaniu z 89,7% (p <0,001).
Wśród pacjentów z chorobą dwururczową leczonych CABG, skorygowany współczynnik ryzyka zgonu wynosił 0,71 (95% CI, 0,57 do 0,89), a skorygowane wskaźniki przeżycia 96,0% wobec 94,6% (P = 0,003); skorygowany współczynnik ryzyka zgonu lub zawału mięśnia sercowego wśród tej grupy pacjentów wynosił 0,71 (95% CI, 0,59 do 0,87), a skorygowane wskaźniki przeżycia wolne od zawału serca wynosiły 94,5% w porównaniu do 92,5% (p <0,001). CABG wiązało się także ze znacznie niższą śmiertelnością u pacjentów z chorobą dwuraczykową z zajęciem proksymalnej tętnicy LAD (skorygowany współczynnik ryzyka, 0,71; 95% CI, 0,53 do 0,96) lub bez udziału proksymalnej tętnicy LAD (skorygowany współczynnik ryzyka 0,69; 95% CI, 0,48 do 0,98).
Tabela 3. Tabela 3. Współczynniki zagrożenia dla śmierci i zgonu lub zawału mięśnia sercowego po CABG i po leczeniu stentem uwalniającym lek, według wybranych podgrup pacjentów. W tabeli 3 przedstawiono wskaźniki śmiertelności i zgonu lub zawału mięśnia sercowego dla trzech podgrup pacjentów leczonych stentami uwalniającymi leki lub CABG, którzy zostali wybrani na początku badania. Nie stwierdzono istotnych różnic w śmiertelności wśród żadnej z podgrup. Jednak odsetek zgonów lub zawałów serca był istotnie niższy dla osób leczonych CABG u pacjentów z frakcjami wyrzutowymi poniżej 40% (skorygowany współczynnik ryzyka, 0,67, 95% CI, 0,53 do 0,84) oraz pacjenci, którzy mieli co najmniej 80 lat ( skorygowany współczynnik ryzyka, 0,74; 95% CI, 0,56 do 0,96).
Istotne współzmienne w analizie skłonności obejmowały wiek; seks; wyścigi; Grupa etniczna; frakcja wyrzutowa; historia lub brak wywiadu z zawałem mięśnia sercowego; obecność lub brak choroby naczyń obwodowych, niestabilność hemodynamiczna, zastoinowa niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc i cukrzyca; i grupa anatomiczna (liczba chorych naczyń oraz obecność lub brak proksymalnej choroby tętnic LAD)
[podobne: dentofobia, endometrioza leczenie, leczenie łysienia ]

Powiązane tematy z artykułem: dentofobia endometrioza leczenie leczenie łysienia