ANTYHORMONY

ANTYHORMONY Długotrwałe -podawanie zwierzętom gonadotropowego lub tyreotropo wego hormonu z przysadki mózgowej oraz innych preparatów hormonalnych powoduje powstawanie we krwi swoistych ciał, wpływających niszcząco na hormon y; ciała te nazwano antyhormonami. Według niektórych badaczy w normalnych warunkach żyli ustroju intensywność działania hormonów jest, regulowana przez odpowiednie antyhormony. Niektórzy badacze jednak zaprzeczają istnieniu -swoistych antyhormonów twierdząc, że ciała uzyskane. wskutek wprowadzenia. hormonów nie są antagonistami hormonów jako takich, lecz są to przeciwciała, wytworzone w ustroju w odpowiedzi na antygen białkowy lub inny, znajdujący się w hormonach. Czytaj dalej ANTYHORMONY

ZABURZENIA RÓWNOWAGI KWASOWO-ZASADOWEJ

ZABURZENIA RÓWNOWAGI KWASOWO-ZASADOWEJ. Do prawidłowego przebiegu procesów fizjologicznych muszą istnieć odpowiednie warunki fizyko-chemiczne środowiska; w których te procesy odbywają się. W ustroju . istnieje dążność do utrzymania stałości ciepłoty, ciśnienia osmotycznego, stężenia elektrolitów i oddziaływania środowiska, czyli utrzymania odpowiedniego pH krwi i płynów tkankowych. Zmiana tych warunków pod wpływem różnych czynników prowadzi do zwichnięcia prawidłowych procesów fizjologicznych, co daje rozmaite objawy chorobowe, Największą stałość fizyko-chemiczną wykazuje krew, stałe zaś stężenie jer jonów wodorowych jest wynikiem jednej z najbardziej doskonałych regulacji ustroju. Czytaj dalej ZABURZENIA RÓWNOWAGI KWASOWO-ZASADOWEJ

Samo badanie próba fermentacyjna przeprowadza sie w sposób nastepujacy

Samo badanie próbą fermentacyjną przeprowadza się w sposób następujący: Do naczynia podstawowego a przyrządu wkłada się szpatułką mniej więcej 5 g kału, bardzo dokładnie miesza się z wodą, oznacza się barwę, woń i odczyn i zakorkowuje się naczynie szczelnie tak, by nie było w nim pęcherzyków powietrza. Teraz napełnia się naczynie b całkowicie zwykłą wodą i łączy się naczynia a, b i c tak, że naczynie a jest całkowicie wypełnione zawiesiną kałową, b – wodą, a naczynie c jest zupełnie próżne. Cały przyrząd ustawia się w cieplarce na 24 godz. w ciepłocie ,3,7°. Po tym czasie oznacza się poziom wody wyciśniętej przez wytworzony gaz do naczynia c, otwiera się naczynie podstawowe i bada się natychmiast ponownie barwę zawiesiny kałowej, woń i odczyn. Czytaj dalej Samo badanie próba fermentacyjna przeprowadza sie w sposób nastepujacy

Po opróznieniu sie okreznicy z papki dodatkowe przeswietlenie moze wykryc stan blony sluzowej koncowego odcinka jelita grubego

Po opróżnieniu się okrężnicy z papki dodatkowe prześwietlenie może wykryć stan błony śluzowej końcowego odcinka jelita grubego, gdyż pozostała niewielka ilość papki pokrywa cienką warstwą jego fałdy i bruzdy. W ten sposób mogą uwidocznić się nacieki zapalne i nowotworowe, owrzodzenia, zgrubienia fałdów itd. Badanie okrężnicy metodą wlewu kontrastowego wymaga uprzedniego dokładnego opróżnienia przewodu pokarmowego za pomocą lewatyw. Ostatnią lewatywę daje się badanemu wieczorem w przeddzień badania, przy czym przez całą dobę poprzedzającą badanie powinien chory pozostawać na pożywieniu płynnym. Płyn kontrastowy wlewa się powoli przez długą rurkę gumową wprowadzoną do odbytnicy chorego leżącego na wznak. Czytaj dalej Po opróznieniu sie okreznicy z papki dodatkowe przeswietlenie moze wykryc stan blony sluzowej koncowego odcinka jelita grubego

Plyn ma wyciekac z przyrzadu z wysokosci 150-180 cm

W trakcie płukania, gdy zacznie już wyciekać z jelit czysta woda można wprowadzić do jelit kilkakrotnie także rozcieńczoną wodę mineralną. Wprowadzany płyn powinien mieć ciepłotę od 34 do 45°, zależnie od zadania. Z przyrządów niezbędnych do wykonania tego zabiegu najlepszy jest przyrząd Borosiniego w konstrukcji polskiej. Płyn ma wyciekać z przyrządu z wysokości 150-180 cm. Płukanie wykonywa się średnio 2 razy tygodniowo, w każdym razie nie częściej niż co drugi dzień. Czytaj dalej Plyn ma wyciekac z przyrzadu z wysokosci 150-180 cm

Jerzy Modmkowski poleca napar z mieszaniny ziól

Tym ujemnym stronom działania senesu można zapobiec podając go razem z kwiatem rumianku pospolitego (flores Chamomillae vulgaris) lub z liśćmi mięty pieprzowej (folia Menthae piperitae), które przez swe działanie żółcio- pędne pobudzają, prócz tego, ruchy robaczkowe jelit. Jerzy Modmkowski poleca napar z mieszaniny ziół, mianowicie Rp. Herbae Millefolii,. Herbae Violae tricoioris, Herbae Cardui benedicti, Florum Chamomillae vulgaris, Foliorum Sennae, C07•ticis Frangulae, Foliorum Menthae piperitae ana 30,0. Misce exactissime. Czytaj dalej Jerzy Modmkowski poleca napar z mieszaniny ziól

Biala glinka ma te przewage nad weglem, ze wywiera takze dzialanie sciagajace

Na czele tych leków stoi węgiel zwierzęcy (carbo animalis) i słabiej działający węgiel drzewny (carbo ligni). Podaje się go w gotowych kołaczykach po 2-4 kilka razy dziennie, które chory połyka nie żując, albo w proszku po % do 2 łyżeczek herbacianych kilka razy dziennie. Proszek wysypuje się na język i popija wodą lub lekką herbatą, . Zamiast węgla można stosować białą glinkę (bolus alba), czyli kaolinę (caolinum) po łyżeczce herbacianej kilka razy dziennie. Biała glinka ma tę przewagę nad węglem, że wywiera także działanie ściągające. Czytaj dalej Biala glinka ma te przewage nad weglem, ze wywiera takze dzialanie sciagajace

Sposób dzialania w tych przypadkach bizmutu

Sposób działania w tych przypadkach bizmutu . Węglan bizmutu stosuje się także w postaci ciepłej (40°) lewatywy leczniczej w przewlekłym nieżycie jelita grubego przebiegającym z biegunką. Stosuje się go w postaci zawiesiny, sporządzonej z 1 łyżki stołowej krochmalu i 1 łyżeczki herbacianej bizmutu w 4 szklankach gotowanej wody. Lewatywę poleca się choremu zatrzymać ile możności dłużej. Cennym środkiem leczniczym w nieżytach i zapaleniach jelit oraz w zaburzeniach trawienia na tle niestrawności jelitowej fermentacyjnej jest wapń. Czytaj dalej Sposób dzialania w tych przypadkach bizmutu

Peginezyd u pacjentów z niedokrwistością poddawaną hemodializie AD 12

Współczynnik ryzyka zgonu z peginozydem w stosunku do epoetyny w analizie leku wynosił 0,57 (95% CI, 0,38 do 0,85). Dyskusja
Zbadaliśmy skuteczność i bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe peginozydu w porównaniu z innymi ESA, stosując docelowy poziom hemoglobiny (od 10 do 12 g na decylitr w badaniach EMERALD), który był standardem podczas badań. W celu oceny bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego, złożone zdarzenia dotyczące punktu końcowego bezpieczeństwa zostały ocenione przez niezależny komitet ds. Przeglądu zdarzeń, którego członkowie nie byli świadomi zadań grupowych i poziomu hemoglobiny. Czytaj dalej Peginezyd u pacjentów z niedokrwistością poddawaną hemodializie AD 12

Peginezyd na anemię u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie dializowanych AD 4

Każde badanie obejmowało okres 4 tygodni na badanie przesiewowe, 24 tygodnie na korektę, 12 tygodni na ocenę i 16 tygodni lub więcej dodatkowych obserwacji. Kwalifikujący się pacjenci byli centralnie przydzielani w stosunku 1: 1: 1, aby peginezyd podawać podskórnie raz na 4 tygodnie, począwszy od 0,025 mg na kilogram lub 0,04 mg na kilogram masy ciała, lub darbepoetyny raz na 2 tygodnie, rozpoczynając od 0,75 .g na kilogram. Celem było zwiększenie i utrzymanie poziomu hemoglobiny między 11,0 gi 12,0 g na decylitr (patrz Tabela S1 w Dodatku Aneks). Zarówno w przypadku PEARL 1, jak i PEARL 2, randomizacja była rozwarstwiana zgodnie ze średnim poziomem hemoglobiny podczas badań przesiewowych (. Czytaj dalej Peginezyd na anemię u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie dializowanych AD 4