ZABURZENIA RÓWNOWAGI KWASOWO-ZASADOWEJ

ZABURZENIA RÓWNOWAGI KWASOWO-ZASADOWEJ. Do prawidłowego przebiegu procesów fizjologicznych muszą istnieć odpowiednie warunki fizyko-chemiczne środowiska; w których te procesy odbywają się. W ustroju . istnieje dążność do utrzymania stałości ciepłoty, ciśnienia osmotycznego, stężenia elektrolitów i oddziaływania środowiska, czyli utrzymania odpowiedniego pH krwi i płynów tkankowych. Zmiana tych warunków pod wpływem różnych czynników prowadzi do zwichnięcia prawidłowych procesów fizjologicznych, co daje rozmaite objawy chorobowe, Największą stałość fizyko-chemiczną wykazuje krew, stałe zaś stężenie jer jonów wodorowych jest wynikiem jednej z najbardziej doskonałych regulacji ustroju. Czytaj dalej ZABURZENIA RÓWNOWAGI KWASOWO-ZASADOWEJ

HORMONY TKANKOWE

HORMONY TKANKOWE Współczesna endokrynologia przyjmuje jeszcze istnienie szeregu homonów, pochodzących nie z gruczołów, lecz z innych tkanek, przede wszystkim z przewodu pokarmowego, jak np. sekretyna z jelit cienkich i grubych, gastryna z żołądka; które wywołuj ą wydzielanie żołądka i trzustki. Prócz sekretyn znajdują się w wyciągach błony śluzowej przewodu pokarmowego ciała takie, jak choldcystokinina, powodująca skurcz pęcherzyka żółciowego, inkretyna zwiększająca wydzielanie insuliny, willikinina, pobudzająca. fuch kosmków jelitowych, icholina, powodująca ruchy jelit. W kiszkach grubych wytwarzają się tzw. Czytaj dalej HORMONY TKANKOWE

Duza ilosc sluzu przemawia za niezytem jelit grubych

Duża ilość śluzu przemawia za nieżytem jelit grubych. W pasmach śluzu stwierdza się w tej chorobie, prócz tego, dużo komórek nabłonka jelitowego, wskutek czego śluz jest przeważnie nieprzejrzysty. Nabłonki stwierdza się w kale często w śluzie z jelita grubego, zwłaszcza w stolcach biegunkowych. Są to nabłonki wałeczkowate, niezmienione lub częściej powiększone, zwyrodniałe, rozpadające się. Często nabłonki są z bryłkowacone wskutek przepojenia ich mydłami. Czytaj dalej Duza ilosc sluzu przemawia za niezytem jelit grubych

Badanie chemiczne kalu

Badanie chemiczne kału Badanie chemiczne kału polega na oznaczeniu jego odczynu, zawartości w nim białka, krwi, sterkobrliny i bilirubiny. Prawidłowy kał oddziałuje obojętnie lub słabo zasadowo. Odczyn słabo kwaśny kału u człowieka zdrowego zdarza się po pożywieniu wyłącznie lub przeważnie węglowodanowym albo tłuszczowym. W chorobach przebiegających ze wzmożonym gniciem białek w jelitach odczyn kału jest silnie zasadowy, a w fermentacji węglowodanowej – silnie kwaśny. Wyraźny odczyn kwaśny ma także kał nie zawierający żółci, a to wskutek obfitej ilości w nim kwasów tłuszczowych. Czytaj dalej Badanie chemiczne kalu