W zaparciu kurczowym stosuje sie galwanizacje

W zaparciu kurczowym stosuje się galwanizację. Lepsze wyniki uzyskuje się po elektryzacji wewnętrznej, która polega na tym że jedną elektrodę wprowadza się głęboko do odbytnicy, a drugą umieszcza się na brzuchu, niż po elektryzacji zewnętrznej, gdy jedną elektrodę umieszcza się na brzuchu, a drugą w okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Leczenie miesieniem brzucha poprzedza się dokładnym opróżnieniem jelit z zalegających mas kałowych. Leczenie farmaceutyczne. Działanie leków na opróżniającą czynność jelit uzyskuje się w różny. Czytaj dalej W zaparciu kurczowym stosuje sie galwanizacje

Rzewien podaje sie zwykle w postaci sproszkowanej

Rzewień podaje się zwykle w postaci sproszkowanej (pul vis rhizomatis Rhei) w dawce od 1 do 2 g, gdyż mniejsze jego dawki hamują wypróżnienia, zależnie od zawartego w jego kłączu garbnika. Kruszynę podaje się po 20-30 kropli płynnego wyciągu (extractum Frangulae fluidum) kilka . razy• dziennie przed jedzeniem. Wyciągu alony (extractum Aloes siccum) używa się w dawce 0,1-0,3 g. Unika się jej stosowania w ciąży oraz u osób z guzami krwawniczymi, chorobami narządu kobiecego i stanami zapalnymi pęcherza moczowego, ponieważ alona wywołuje przekrwienie narządów małej miednicy. Czytaj dalej Rzewien podaje sie zwykle w postaci sproszkowanej

Zwlaszcza czesto kojarzy sie magnezje palona z wyciagiem wilczej jagody

W zaparciach zależnych od stanów kurczowych jelita grubego leki osmotyczne oraz pobudzające ruchową czynność jelit nie tylko nie osiągają skutku rozwalniającego, ale jeszcze bardziej pogarszają stan chorych. Opróżnienie jelit można w tych stanach uzyskać, prócz leczenia dietetycznego i stosowania zabiegów ogrzewających na brzuch, za pomocą leków pęczniejących w jelitach, oleju parafinowego i środków przeciwkurczowych. Z leków obniżających wzmożone napięcie ścian jelita grubego stosuje- się zwykle przetwory atropiny w postaci wyciągu wilczej jagody (extractum BeHadonnae po 0,015-0,02, kilka razy dziennie) lub siarczanu atropiny (atropinum sulfuricum po 0,00050,001 kilka razy dziennie) oraz papaweryrię (papaverinum muriaticum po 0,02-0,0. 3 kilka razy dziennie). W przypadkach bardzo uporczywych zaparć na tle kurczowym nieraz nie można się obejść bez makowca, który podaje się w postaci opium purum po 0,015-0,02 kilka razy dziennie. Czytaj dalej Zwlaszcza czesto kojarzy sie magnezje palona z wyciagiem wilczej jagody

Biala glinka ma te przewage nad weglem, ze wywiera takze dzialanie sciagajace

Na czele tych leków stoi węgiel zwierzęcy (carbo animalis) i słabiej działający węgiel drzewny (carbo ligni). Podaje się go w gotowych kołaczykach po 2-4 kilka razy dziennie, które chory połyka nie żując, albo w proszku po % do 2 łyżeczek herbacianych kilka razy dziennie. Proszek wysypuje się na język i popija wodą lub lekką herbatą, . Zamiast węgla można stosować białą glinkę (bolus alba), czyli kaolinę (caolinum) po łyżeczce herbacianej kilka razy dziennie. Biała glinka ma tę przewagę nad węglem, że wywiera także działanie ściągające. Czytaj dalej Biala glinka ma te przewage nad weglem, ze wywiera takze dzialanie sciagajace

Sposób dzialania w tych przypadkach bizmutu

Sposób działania w tych przypadkach bizmutu . Węglan bizmutu stosuje się także w postaci ciepłej (40°) lewatywy leczniczej w przewlekłym nieżycie jelita grubego przebiegającym z biegunką. Stosuje się go w postaci zawiesiny, sporządzonej z 1 łyżki stołowej krochmalu i 1 łyżeczki herbacianej bizmutu w 4 szklankach gotowanej wody. Lewatywę poleca się choremu zatrzymać ile możności dłużej. Cennym środkiem leczniczym w nieżytach i zapaleniach jelit oraz w zaburzeniach trawienia na tle niestrawności jelitowej fermentacyjnej jest wapń. Czytaj dalej Sposób dzialania w tych przypadkach bizmutu

Peginezyd u pacjentów z niedokrwistością poddawaną hemodializie AD 8

Populacja analizy pierwotnej obejmowała 793 pacjentów w badaniu EMERALD (z których 524 zostało przydzielonych do grupy otrzymującej peginozyd, a 269 pacjentów otrzymało epoetynę, przy czym oba leki podano dożylnie u wszystkich pacjentów) oraz 815 pacjentów w badaniu EMERALD 2 (z których 542 zostało przydzielonych do otrzymania peginozydu [437 dożylnie i 105 podskórnie], a 273 przypisano do otrzymanej epoetyny [220 dożylnie i 53 podskórnie]). Ogółem 225 pacjentów w badaniu EMERALD (158 [30,2%] w grupie peginozydowej i 67 [24,9%] w grupie epoetyny) oraz 183 pacjentów w badaniu EMERALD 2 (121 [22,3%] w peginozydu i 62 [22,7%] w grupie epoetyny) przedwcześnie zaniechało badania; najczęstszymi przyczynami przerwania były śmierć i wycofanie zgody; Innymi częstymi przyczynami były przeniesienie, zamknięcie miejsca i przeszczep nerki (Ryc. 1). Tabela 1. Czytaj dalej Peginezyd u pacjentów z niedokrwistością poddawaną hemodializie AD 8

Adjuwant Capecitabine na raka piersi po chemioterapii przedoperacyjnej ad 8

Dwa aspekty tego procesu mogą stanowić pozytywny wynik. Po pierwsze, badanie było ukierunkowane na populację pacjentów, którzy nie mieli pełnej patologicznej odpowiedzi, grupy, której wyniki przeżycia są niekorzystne. Wśród pacjentów, którzy nie mieli pełnej odpowiedzi patologicznej, ponad 20% ma nawrót w ciągu 5 lat, 2 i około połowa pacjentów z potrójnie ujemną chorobą ma nawrót.1 Wyłączono pacjentów, którzy mieli patologiczną pełną odpowiedź, którzy byli prawdopodobnie do wyleczenia za pomocą standardowych schematów chemioterapii. Dlatego to wykluczenie wzbogaciło populację badawczą dla pacjentów, którzy mogą skorzystać z dodatkowej terapii. Po drugie, w tym badaniu zastosowano skuteczny schemat antymetabolitu na bazie fluorouracylu; Leczenie kapecytabiną porównywano z brakiem chemioterapii jako pooperacyjnej terapii adiuwantowej. Czytaj dalej Adjuwant Capecitabine na raka piersi po chemioterapii przedoperacyjnej ad 8

Genetyczna i farmakologiczna inaktywacja ANGPTL3 i choroby sercowo-naczyniowej cd

Myszy, u których rozwinęła się mysia odpowiedź przeciw ludzkiemu przeciwciału były wyłączone (patrz Dodatek dodatkowy). Po 13 tygodniach myszy poddano eutanazji i zmierzono rozwój miażdżycy w korzeniu aorty (15 myszy na grupę), jak opisano w dodatkowym dodatku. Badanie przeprowadzono w TNO Metabolic Health Research (Holandia). Wszystkie eksperymenty z udziałem zwierząt zostały zatwierdzone przez Instytucjonalny Komitet ds. Pielęgnacji i Użytkowania Zwierząt Holenderskiej Organizacji Stosowanych Badań Naukowych. Czytaj dalej Genetyczna i farmakologiczna inaktywacja ANGPTL3 i choroby sercowo-naczyniowej cd

Shyness: Jak normalne zachowanie stało się chorobą

Ta dobrze napisana książka to przemyślane badanie nieśmiałości i jej związku z psychopatologią. Przypomina mi to wcześniejsze książki z tej dziedziny, w tym Panic Disorder Richarda McNally a: A Critical Analysis (New York: Guilford Press, 1994) i Isaac Marks s Fears, Fobias and Rituals (New York: Oxford University Press, 1987). W rzeczywistości Marks otrzymuje oficjalne potwierdzenie w książce Christophera Lane a. Chociaż Lane twierdzi, że zajmuje się głównie zagadnieniem nieśmiałości i zdrowia psychicznego, rzuca również światło na ostatnie wydarzenia w oficjalnej klasyfikacji i charakterze zaburzeń lękowych, które datują się na przełomowe zmiany wprowadzone w trzeciej edycji Diagnostyki. i Podręcznik statystyczny zaburzeń psychicznych (DSM-III, American Psychiatric Association, 1980). Czytaj dalej Shyness: Jak normalne zachowanie stało się chorobą

Chimeryzm i tolerancja u odbiorcy przeszczepu wątroby u zmarłego dawcy ad

Zapalenie przełyku CMV pomyślnie leczono dwutygodniowym cyklem podawania dożylnego gancyklowiru, który następnie został zmieniony na doustny walacyklowir z powodu limfopenii (liczba limfocytów 0,1 × 109 na litr), przy całkowitej liczbie białych krwinek wynoszącej 2,1 × 109 na litr. Trzy miesiące po przeszczepie terapia immunosupresyjna składała się z takrolimusu (najniższy poziom, 8 do 10 .g na litr) i prednizonu w dawce 2,5 mg na dobę, a leczenie CMV kontynuowano walacyklowirem. Liczba limfocytów uległa poprawie (0,7 × 109 na litr). Dziewięć miesięcy po transplantacji rozwinęła się niedrożność jelita cienkiego, wymagająca chirurgicznego podziału zrostów i resekcji opuszki jelitowej. Rutynowe przedoperacyjne grupowanie krwi ujawniło, że grupa krwi pacjenta zmieniła się z O, RhD-ujemna, na O, RhD-dodatnia (grupa krwi dawcy), a słabo pozytywny bezpośredni test antyglobulinowy wskazał na pokrycie krwinek czerwonych przeciwciałami IgG. Czytaj dalej Chimeryzm i tolerancja u odbiorcy przeszczepu wątroby u zmarłego dawcy ad