W razie dluzszego ich stosowania waga ciala zazwyczaj zmniejsza sie, zaleznie od stalej utraty duzej ilosci wody

W razie dłuższego ich stosowania waga ciała zazwyczaj zmniejsza się, zależnie od stałej utraty dużej ilości wody. Natomiast wsysanie przetworów białkowych prawie nie ulega upośledzeniu. Niemniej nie stosuje się zwykle przez czas dłuższy. ani wód gorzkich i alkaliczno-glauberskich, ani leków przeczyszczających solnych, a to aby uniknąć powstania nieżytu jelit na skutek stałego nadmiernego ich drażnienia. Najczęściej stosuje się siarczan sodowy (natrium sulfurieum), czyli sól glauberską, oraz siarczan magnezowy (magnesium sulfurieum), czyli sól gorzką. Sole te wchodzą w skład wielu naturalnych wód mineralnych. Siarczan sodowy oraz magnezowy, gdy chodzi o działanie doraźne, podaje się na czczo po łyżce stołowej w 2 szklanki wody. Do stosowania przewlekłego służą działające słabiej tlenek magnezowy (magnesium oxydatum), zwany także magnezją paloną (magnesia usta), oraz nadtlenek magnezowy (magnesium peroxydatum). Podaje się je zazwyczaj po 0,3-0,5 kilka razy dziennie po jedzeniu. Do grupy osmotycznej należą także słabiej działające niektóre krystaloidy, z których najczęściej stosuje się cukier mleczny (saccharum lactis). Podaje się go po 1-2 łyżki stołowe kilka razy dziennie, najczęściej w mleku. Wzmożenie ruchowej czynności jelita grubego można uzyskać także na drodze odruchowej przez podrażnienie błony śluzowej odbytnicy. Na tym opiera się działanie rozwalniające czopków glicerynowych oraz mydlanych . Nie można ich stosować u osób z guzami krwawniczymi ani w przypadkach, w których błona śluzowa odbytnicy jest podrażniona. [hasła pokrewne: bortezomib, dinoprost, agencja statystów ]

Powiązane tematy z artykułem: agencja statystów bortezomib dinoprost